Blijf altijd in Verbinding
Er was eens een mysterieus sprookjesboek. Jarenlang lag het verborgen in een holle boom, midden in een donker bos. Het leek alsof het al die tijd geduldig wachtte tot het moment dat het gevonden zou worden, ergens in een klein dorpje, in een klein boekenkastje, achtergelaten door een toevallige voorbijganger, wachtend op een andere voorbijganger, die precies op het juiste moment en geheel toevalligerwijze dit kleine sprookjesboek lukraak uit het kastje zou halen, zodat het sprookjesboek tegen alle verwachtingen in, toch nog het daglicht zou zien…
Pappa Eekhoorn had het boekje gevonden en nam deze mee naar huis, hoog boven in een grote eikenboom, waar mamma eekhoorn en hun kinderen woonden. ‘Wauw, wat een mooi sprookjesboek!’, zei Pom, een van de eekhoornkindertjes, ‘maar waar zijn de prachtige decemberzegeltjes gebleven?’ ‘Dat is niet belangrijk’, zei Pappa Eekhoorn, het gaat om de sprookjes!’. Pappa las meteen een van de verhaaltjes voor, terwijl alle kinderen gezellig tegen hem aankropen.
Lang geleden, toen de winsterse feestdagen naderden in het Jaar 2025, besloot het eekhoorngezin een hartverwarmende gelukswens aan opa en oma Eekhoorn te sturen. Die woonden helemaal aan de andere kant van het bos, waardoor ze zich eenzaam voelden. Mamma Eekhoorn schreef de Gelukwens op een briefkaart met een heel oude vulpen, die Pappa lang geleden had gevonden in het donkere bos:
Een gelukwens met pen en inkt geschreven, voor hen die je koestert in het leven, een envelop met zegel zal de kaart beschermen en zich steeds ver jouw gelukwens ontfermen.
Morgen gaan we deze wens naar de brievenbus in het dorp brengen, zei pappa. Een van de kleine eekhoorntje antwoordde bedrukt: Maar de postdienst is iets van mensen, die kennen de adressen van de dieren toch niet? Mama glimlachte geruststellen: ‘Het is een weeld vol wonderen, Laten we zo’n prachtige sprookjeszegel gebruiken om onze gelukswens te versturen. Met een snufje magie en een beetje vertrouwen komt hij vast veilig bij opa en oma aan.
De volgende dag ging de hele familie Eekhoorn op pad om de gelukswens naar de brievenbus in het dorp te brengen. Papa, mama en de kinderen renden van boom tot boom met de envelop tot ze bij de rand van het bos kwamen. Hier begon het dorp, voor eekhorns en plek om behoedzaam te zijn. Gelukkig stond de brievenbus in een straat dichtbij de bosrand. De kinderen kusten de envelop en deden hem in de brievenbus. ‘Goede reis, lieve gelukswens!’ riepen de kinderen. ‘Warme groeten aan opa en oma!’
Vanaf dat moment was de reis van de gelukwens in handen van de postdienst. Na een uur werd de brievenbus leeg gemaakt. De gelukswens werd, smen met honderden andere wenskaarten, opgevangen in een grote postzak. Daarna volgde een rit met een busje door de straten van de stad, langs andere brievenbussen. Er kwamen als maar meer postzakken vol gelukswensen bij, tot het busje helemaal gevuld was.
Heb jij bij de brievenbus afscheid genoemen? Van jouw wenskaart vol groeten en dromen. Dan volgt een reis van een wirwar aan namen, en jij ziet het niet, maar alles komt samen.
Tenslotte werden de postzakken afgeleerd bij het postkantoor. Gelukwensen uit alle windstreken werden daar op bestemming geordend, in de vakken van reusachtig grote kasten. Het leek wel een groot centraal station waar zich als het ware wereldreizigers verzamelden, om van daaruit verder te reizen.
Tussen de ontelbare poststukken zwierf de bezegelde envelop. Zou het allemaal wel goed aflopen? Zou het de geluksens lukken om aan te komen bij opa en oma eekhoorn?
‘t Is voorspoed en vrede dat wordt gebracht. Als wij ons verheugen op een ‘Stille Nacht’. 1001 Wensen maken hun reis met de post. En worden tenslotte door bezorgers gelost.
De bestemming leek nu bijna in zicht. De envelop met de wenskaart was op miraculeuze wijze in de tas van de postbezorger terecht gekomen. De postbezorger liep voorovergebogen, tegen de striemende stormwind in, zijn route langs de deuren van de huizen in de stad. Hij maakte vele mensen blij en oonderweg kwam hij regelmatig vrienden en bekenden tegen die hij, ondanks het slechte weer, vrolijk groette of zalfs hielp met oversteken! Ondanks de zware regen was hij dan altijd bereid om zijn fiets met de zware fietstassen vol met brieven en andere post, even aan de kant te zetten. Tegen de tijd dat de gelukzalige kerstwensen per post bezorgd moesten wordn, zoals ook de wensachtige wenskaart voor opa en oma eekhoorn, en was het de postbode zwaar te moede om over de besneeuwde en gladde straten te fietsen, dan wel te lopen, hij bleef de mensen immer vrolijk begroeten: ‘Fijne Kerstagen, geniet ervan samen!’
Maar voor de gelukswens van de familie Eekhoorn tot Eenhoorn, nam Het Lot een onverwachte wending, toen een harde windvlaag door de straat raasde!
De envelop, die een beetje uit de tas stak, werd plots gegrepen door de wind! De envelop waaide wild langs de Nieuwe Huizen en kwam tenslotte tot stilstand in een Plantsoen! Daar lag de gelukwens buiten in de kou, helemaal alleen tussen de kale struiken, op de koude grond, net zoals in 2024 tijdens kerst.
Het leek alsof de hele reis voor niet was geweest, toen plotseling een paar kleine muisjezzzzzzzzzzz
My Vision 